„Miłosierny jest Pan i łaskawy, nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy” — Ps 103
Spotkanie z Miłosiernym Bogiem
Jezus Chrystus do św. Faustyny powiedział:
„Córko, kiedy przystępujesz do spowiedzi świętej, do tego źródła miłosierdzia mojego, zawsze spływa na twoją duszę moja krew i woda, która wyszła z serca mojego, i uszlachetnia twą duszę. Za każdym razem, jak się zbliżasz do spowiedzi świętej, zanurzaj się cała w moim miłosierdziu z wielką ufnością, abym mógł zlać na duszę twoją hojność swej łaski. Kiedy się zbliżasz do spowiedzi, wiedz o tym, że ja sam w konfesjonale czekam na ciebie, zasłaniam się tylko kapłanem, lecz sam działam w duszy. Tu nędza duszy spotyka się z Bogiem miłosierdzia. Powiedz duszom, że z tego źródła miłosierdzia dusze czerpią łaski jedynie naczyniem ufności. Jeżeli ufność ich będzie wielka, hojności mojej nie ma granic.”
Jezus do św. Faustyny
„Powiedz grzesznikom, że zawsze czekam na nich, wsłuchuję się w tętno ich serca, kiedy uderzy dla mnie. Napisz, że przemawiam do nich przez wyrzuty sumienia, przez niepowodzenie i cierpienia, przez burze i pioruny, przemawiam przez głos Kościoła.”
Jezus do św. Faustyny
W ewangeliach czytamy, że Jezus sam odpuszczał ludziom grzechy, a po zmartwychwstaniu nakazał apostołom, aby i oni w Jego imieniu odpuszczali grzechy. Sakrament spowiedzi ustanowił w słowach: „Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” (J 20, 19-23).
Spowiedź jest to spotkanie z Miłosiernym Bogiem, który przebacza grzesznikowi wszystkie grzechy, jeżeli szczerze je wyznaje i żałuje. Czyni to Bóg za pośrednictwem księdza. Bóg udziela w tym sakramencie łaski odpuszczenia grzechów, uświęcenia, umocnienia na dobrej drodze życia, łaski uzdrowienia wewnętrznego, daru radości, pokoju i mocy do pokonywania zła i pokus.
Grzechy lekkie i ciężkie
Grzechy są popełniane: myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem. Grzechy ciężkie (śmiertelne) są czynione świadomie, dobrowolnie i dotyczą sprawy poważnej, tzw. materii ciężkiej. Grzechy lekkie są też czynione świadomie i dobrowolnie, ale dotyczą materii lekkiej. Jeśli ktoś popełni grzech ciężki, traci stan łaski uświęcającej — dlatego ze spowiedzią nie można zwlekać.
mw materia wielka — grzech może być ciężki (śmiertelny)zg grzech zgorszenia — zły przykład dla innych
Pięć warunków dobrej spowiedzi
Rachunek sumienia
Należy zapytać się: kiedy ostatni raz byłem u ważnej spowiedzi? Czy wypełniłem zadaną pokutę? Rachunek sumienia czynimy przed każdą spowiedzią, rozpoczynając od modlitwy do Ducha Świętego, prosząc o Jego światło w poznaniu grzechów — szczególnie ciężkich, także co do ilości (choćby w przybliżeniu). Warto czynić go na podstawie gotowego rachunku sumienia, a nie tylko „z głowy”.
Żal za grzechy
Najlepiej jak potrafię przepraszam Boga za popełnione grzechy, którymi Go obraziłem. Powinniśmy żałować nie ze względu na karę, ale na odrzucenie Jego miłości i łask.
Mocne postanowienie poprawy
Powinniśmy poznać nasze najważniejsze grzechy, ich przyczyny i wady, i od nich zacząć pracę nad sobą — wyznaczając konkretne zadania. Nie podejmujemy od razu pracy nad wszystkimi wadami, ale pojedynczo.
Szczera spowiedź
Szczerze wyznajemy popełnione grzechy; ciężkie również co do ilości (przynajmniej w przybliżeniu). Świadome zatajenie grzechu ciężkiego czyni spowiedź świętokradzką, nieważną. Jeśli ktoś zapomni wyznać grzech, spowiedź jest ważna, ale zapomniany grzech należy wyznać na spowiedzi następnej. Spowiednika obowiązuje ścisła tajemnica.
Zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu
Odprawienie zadanej pokuty i naprawienie zła wyrządzonego przez mój grzech: przeproszenie, odwołanie kłamstw, oddanie rzeczy skradzionej, wynagrodzenie za poniesione straty.
Pamiętaj: aby sakrament pojednania owocował, należy przystępować do niego systematycznie — minimum kilka razy w roku (zaleca się co miesiąc), a na pewno wcześniej, jeśli popełni się grzech ciężki. Jeżeli w twoim życiu była spowiedź nieważna (świadome zatajenie grzechu ciężkiego), należy wrócić do ostatniej ważnie odprawionej spowiedzi i wyznać grzechy z całego tego okresu.
Rachunek sumienia
Klikaj pozycje, które dotyczą Twojego życia — pomogą Ci one przygotować się do wyznania grzechów. Zaznaczenia pozostają wyłącznie na Twoim urządzeniu i znikają po zamknięciu strony. Żadne dane nie są zbierane ani wysyłane.
Wybierz swój stan życia
Po wybraniu stanu życia poniżej pojawią się dodatkowe pytania przygotowane specjalnie dla Ciebie — uzupełniają one rachunek według Dziesięciu Przykazań, który znajduje się dalej.
Rachunek dodatkowy
Dla kapłana
Rachunek dodatkowy
Dla siostry zakonnej
Rachunek dodatkowy
Dla singla
Rachunek dodatkowy
Dla małżonka
Rachunek dodatkowy
Dla osoby w kryzysie małżeństwa
Rachunek dodatkowy
Dla wdowy / wdowca
Rachunek dodatkowy
Dla rozwodnika
Rachunek dodatkowy
Dla narzeczonych
Rachunek dodatkowy
Dla osoby doświadczającej problemów duchowych
Ten rachunek pomaga odnaleźć „furtki", przez które zło mogło wejść w Twoje życie. Odpowiadaj spokojnie, bez pośpiechu — najlepiej zapisuj odpowiedzi na kartce. Przy każdym pytaniu dodaj: „a w mojej rodzinie? a w pokoleniach przede mną?" — bo skutki tych praktyk mogą dotykać całych rodzin. O wszystkim, co odkryjesz, powiedz spowiednikowi.
Wróżby i przepowiadanie przyszłości
Czy wróżka, jasnowidz lub inna taka osoba powiedziała coś, co do dzisiaj napawa mnie lękiem? Co to były za słowa?
Czy dawała coś do jedzenia, picia, noszenia przy sobie, trzymania w domu? Czy kazała coś zrobić — i czy to zrobiłem?
Czy kazała coś podpisać? Czy „odczyniała" coś nade mną?
Jakie pragnienia lub niepokoje nasiliły się po tych wizytach?
Czy ktoś w mojej rodzinie zajmował się przepowiadaniem przyszłości, rozmawiał z duchami, „uzdrawiał" lub miał „niesamowite" zdolności?
Okultyzm, spirytyzm, magia
Jakie duchy były wywoływane? Czy pamiętam imiona?
Jakie emocje pojawiły się po tych praktykach — czy od tego czasu towarzyszy mi jakiś lęk?
W jakie postacie wcielałem się w grach? Jakie imię przybierałem?
Czego się nauczyłem na kursach i do czego tego używałem? Jaki „stopień wtajemniczenia" osiągnąłem?
Satanizm i jawne zło
Jeśli był pakt lub prośba do złego ducha: o co prosiłem? Co było obiecane w zamian? (To wymaga odwołania — najlepiej na piśmie — i wyznania na spowiedzi.)
Czy w domu, w okolicy lub u sąsiadów dzieją się dziwne, niepokojące zjawiska?
Czy pracowałem w firmach związanych z obcymi kultami lub ezoteryką?
„Energie", uzdrawianie alternatywne i praktyki wschodnie
Czy była w moim życiu sytuacja ratowania zdrowia lub życia „za wszelką cenę"? Co wtedy podejmowałem, u kogo szukałem pomocy, na co wydawałem pieniądze?
Czy po którejś z tych praktyk pojawiły się myśli bluźniercze, duszność lub przymus wyjścia z kościoła, problemy z modlitwą?
Kto w rodzinie praktykował podobne rzeczy?
Przedmioty i symbole w domu
Co dokładnie mam w domu i skąd to pochodzi? (Warto zrobić przegląd domu i usunąć takie przedmioty.)
Przekleństwa i słowa
Czy ktoś przeklinał mnie lub moją rodzinę? Czy ktoś źle mi życzył? — czy z serca przebaczam tej osobie?
Czy w rodzinie były wypowiadane przekleństwa? Przez kogo i wobec kogo?
Zranienia i brak przebaczenia
Kto mnie zranił? (Wypisz osoby — czy każdej z nich przebaczasz z serca?)
Kogo ja zraniłem? (Czy wyrzekam się tamtych słów, czynów, gestów?)
Jakie bolesne, traumatyczne wydarzenia noszę z przeszłości (przemoc, odrzucenie, wyśmiewanie, wypadek, bycie świadkiem zła)?
Czy ktoś mnie molestował lub krzywdził „złym dotykiem" — szczególnie w dzieciństwie? (Powiedz o tym spowiednikowi; jeśli sprawca nadal krzywdzi — zgłoś to także odpowiednim służbom.)
Co było trudnego w relacji z ojcem? A z matką? Czy jestem pewien, że rodzice akceptowali mnie — i moją płeć?
Do kogo czuję żal i dlaczego?
Złe decyzje
Jakie ważne decyzje życiowe podjąłem wbrew woli Bożej albo w ogóle bez pytania Boga o zdanie? (Czy je odwołuję?)
Jakie decyzje z dzieciństwa mnie ukształtowały („dam sobie radę sam", „nikomu już nie zaufam", „nie pokażę, że cierpię")? (Czy je odwołuję?)
Czy ślubowałem lub obiecywałem coś, czego nie wypełniłem?
Grzechy szczególnie otwierające na zło
Nałogi i uzależnienia
Jakie były początki moich nałogów? Co próbuję nimi zagłuszyć?
Autorefleksja — zatrzymaj się i odpowiedz
Co skłoniło mnie do szukania pomocy? Jakie objawy mnie zaniepokoiły? Gdzie wcześniej szukałem pomocy?
Jaka jest moja wiara w Boga? Czy regularnie się spowiadam i przyjmuję Komunię świętą? A moja rodzina?
Jak czuję się w kościele? Jakie myśli i obrazy nasuwają się podczas Mszy, przeistoczenia, przed Komunią?
Gdzie jest moje miejsce w kościele — blisko ołtarza czy przy drzwiach, na zewnątrz? Dlaczego?
Czy mam problemy z modlitwą? Czy pojawiają się natrętne, bluźniercze lub męczące myśli? Jak często?
Z jakimi emocjami nie umiem sobie poradzić: nienawiść, złość, bunt, zazdrość, smutek, żal? Czy mam skłonności do samodestrukcji?
Czy pojawiają się myśli samobójcze? (Jeśli tak — powiedz o tym koniecznie spowiednikowi i poszukaj też pomocy lekarza lub psychologa. Nie zostawaj z tym sam.)
Czy są problemy ze snem? Czy czegoś w życiu bardzo się bałem? Jak nazwę swój największy lęk?
Jakie choroby, dolegliwości, cechy i emocje „idą przez pokolenia" w mojej rodzinie (depresje, nerwice, chłód emocjonalny, agresja, chorobliwa zazdrość)?
Jak się czuję w tym momencie? Co jest teraz we mnie — lęk, przerażenie, pokój?
O co w życiu troszczę się najbardziej?
Czy coś jeszcze się przypomina? Co chcę dodać?
Te furtki można łatwo otworzyć, ale zamknąć można je tylko w Sakramencie Pokuty. Bardzo często pozostałością po nich są lęki oraz ataki złego ducha w nasze największe zranienia — koniecznie powiedz o nich spowiednikowi. Po spowiedzi mogą przypominać się następne rzeczy, zranienia, decyzje — takie jest działanie łaski. Ze spokojem oddawaj Jezusowi wszystko w kolejnych spowiedziach.
Rachunek dodatkowy
Dla osoby wypalonej zawodowo
Rachunek dodatkowy
Dla osoby odpowiedzialnej za struktury w Kościele
Rachunek dodatkowy
Dla bierzmowanego
Rachunek dodatkowy
Dla rodzica chrzestnego
Pierwsze przykazanie
Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną
Drugie przykazanie
Nie będziesz brał imienia Pana Boga twego nadaremno
Trzecie przykazanie
Pamiętaj, abyś dzień święty święcił
Każdy grzech popełniony przeciw pierwszym trzem przykazaniom godzi bezpośrednio w przykazanie miłości Boga: „Będziesz miłował Pana Boga twego z całego serca, z całej duszy, ze wszystkich myśli i ze wszystkich sił swoich”. Grzechy przeciw przykazaniom od czwartego do dziesiątego godzą bezpośrednio w przykazanie miłości bliźniego: „Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego”.
Czwarte przykazanie
Czcij ojca twego i matkę twoją
Obowiązki rodziców
Obowiązki małżonków
Obowiązki względem Ojczyzny
Piąte przykazanie
Nie zabijaj
Wszelka krzywda: fizyczna, psychiczna czy moralna, wyrządzona pośrednio lub bezpośrednio, sobie lub bliźniemu — godzi w piąte przykazanie Boże.
Szóste przykazanie
Nie cudzołóż
Każdy grzech przeciw szóstemu i dziewiątemu przykazaniu popełniony w obecności innej osoby jest równocześnie grzechem zgorszenia, zwłaszcza popełniony w obecności dziecka.
Siódme przykazanie
Nie kradnij
Wszelka szkoda wyrządzona bliźniemu musi być naprawiona przed Spowiedzią świętą albo w jak najkrótszym czasie po niej, ponieważ inaczej Spowiedź święta może być świętokradzka.
Ósme przykazanie
Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu twemu
Dziewiąte przykazanie
Nie pożądaj żony bliźniego twego
Dziesiąte przykazanie
Nie pożądaj żadnej rzeczy bliźniego twego
Siedem grzechów głównych
W rachunku sumienia należy uwzględnić także siedem grzechów głównych:
Pycha wywyższanie się, gardzenie innymi ludźmi
Chciwość nieuporządkowane pragnienie posiadania
Nieczystość grzechy dotyczące sfery erotycznej, seksualnej
Zazdrość smutek z powodu dobra bliźniego
Nieumiarkowanie w jedzeniu i piciu
Gniew nieopanowana złość wobec innych
Lenistwo zaniedbanie dobra i obowiązków
Jeśli ktoś znajduje się w sytuacji zagrożenia utraty życia, np. po wypadku, a ma świadomość, że ma na sumieniu grzech ciężki — należy wzbudzić mocny żal za grzechy i prosić Boga o przebaczenie.
Twoje zaznaczenia nie są nigdzie wysyłane ani zapisywane — pozostają tylko na tej stronie, w tej sesji przeglądarki.